K L E U R R I J K


K L E U R R IJ K
Ik hou van K L E U R E N, van tekenen en schilderen, ik hou van fotograferen, van lezen, van wandelen en van nog zoveel meer.........

Je kunt schilderijen of kaarten kopen.
Of, met plezier maak ik iets voor je.

dinsdag 22 augustus 2017

Biografieproject 2017. Autobiografie van Donna Karan.


Voor mijn biografieproject 2017 lees ik de autobiografie van modeontwerpster Donna Karan.

In het boek noemt zij zich een jonge ziel en in veel opzichten kinderlijk
Het leven is een reis
Je moet je openstellen, creatief zijn

Ze vertelt: Ik ben een ontwerper. Alles praat tegen me, vooral stof. Ik kijk naar het strand en zie een nat en een droog deel. Ik zie de kleur van natte stenen. Ik ben wel eens naar een fabriek gegaan en heb een steen natgemaakt zodat men begreep welke kleur ik bedoelde. Zij vertelt dat zij nooit zozeer een plan heeft, wel visie en daarin gelooft. Dat soms de dingen ontstaan doordat anderen voor haar kiezen. Zoals wanneer ze ontslagen wordt bij Anne Klein. Omdat financiële aanbieders geloven dat ze op eigen benen moet gaan staan en een eigen fashion bedrijf moet opzetten. Donna is spiritueel. Ze is niet alleen een ontwerpster, maar doet ook aan yoga en is geïnteresseerd in alternatieve spiritualiteit.

Ik lees de autobiografie met wisselende gevoelens.  Er zijn veel dingen die ik bewonder. Natuurlijk haar creativiteit en ondernemerschap. Wat mij irriteert is het Amerikaanse. Het is allemaal groot, groter, grootst.

Zo vond ik het echt idioot dat zij Barbra Streisand, met wie zij bevriend is, een miljoen dollar geeft om te beleggen. Barbra is daar blijkbaar goed in. Wanneer zij en haar man kort daarna met Barbra en haar man een dure vakantie hebben zegt Barbra dat het gratis is. Want in 5 maanden tijd heeft zij met het miljoen 800.000 dollar verdient. Nog een voorbeeld. Met een vliegtuig van een vriend reist ze samen met vrienden naar India, waar ze meubels kopen. De volgende dag naar Nepal waar ze stoffen en zilver kopen. Een uur in Bhutan om een berg te beklimmen en hup naar Milaan.



Donna als kind
Haar vader, een kleermaker van herenkleding sterft jong door een auto ongeluk. Haar moeder met 2 jonge kinderen achterlatend. Haar moeder Helen, die iedereen Queenie noemde, werkte buitenshuis als o.a. model. In die tijd waren werkende vrouwen niet normaal. Donna noemt haar moeder bi-polair. Ze stapte als een dame, prachtig gekleed het huis uit. Maar thuis had zij vaak migraine en woedeaanvallen. Haar zusje was 8 jaar ouder. Donna voelde zich als kind onveilig.

Karan’s father Gabby Faske, a menswear tailor by profession, died when she was three but her mother continued to support the family as a fit model on Seventh Avenue and later as a salesperson. jwa/encyclopedia/Karan-Donna



Opleiding en begin ervaring als ontwerpster
Ze volgt een opleiding aan de Parsons School of Design newschool/Parsons. Hierna regelde haar moeder een werkplek voor haar bij Anne Klein. Hier leerde Donna het vak. Donna is in verwachting wanneer Anne een knobbel in haar hals ontdekt. Wanneer de baby net geboren is wordt Donna gebeld. Ze moet komen en direct weer aan de slag. Er moet een nieuwe collectie komen en zij is nu verantwoordelijk. Dan komt het onheilsbericht, Anne is overleden. Wanneer ze het boek schrijft en terugkijkt lijkt alles als in een waas. Maar ze weet, het lukte haar. Ze had visie......De collectie komt er en ze wordt beroemd. labaie/BrandShops/anne-klein

Ze trouwt met Mark
Maar is verliefd op Stephan
Ze is er open over in het boek dat ze met Stephan een relatie heeft tijdens haar huwelijk met Mark. Wanneer uiteindelijk ook de echtgenote van Stephen instemt met een huwelijk kunnen de twee met elkaar trouwen. Het is een huwelijk uit liefde tussen de kunstenaar Stephen die zich ook ontpopt tot een goed zakenman. Over Mark schrijft ze overigens ook in warme bewoordingen. Zo zegt ze dat hij haar uit het huishouden van Queenie redde en haar de kans gaf een eigen gezin te stichten.

Donna Karan New York

De bodysuit
De wikkelrok
De broek
Het jasje
Het suede wikkeljasje
De camelkleurige mantel
Een rok van gouden pailletten

Zij begon met zwarte matte panty's

Vrouwen leven anders dan vroeger. Zijn vaak op reis en willen dan geen gedoe met kleren. Zeven bij elkaar passende kledingstukken dat is haar uitgangspunt. Met onder meer een simpele broek, een omslagrok, een wollen trui en een jasje rondom een body wil ze het makkelijker maken voor vrouwen om zich in verschillende stijlen te kleden. Het is overigens leuk om te lezen dat wanneer Donna Karan zelf op reis gaat ze zoveel grote zware koffers bij zich heeft dat de mensen haar vaak stomverbaasd aankijken. Maar goed, het concept was leuk.

Her show began with models dressed only in black bodysuits and tights; they then began to dress and create outfits using the remaining items: a versatile skirt, a pair of loose trousers, a tailored jacket, a cashmere sweater, a white shirt. Karan, when asked about the origins of the collection, has given different answers over the years, sometimes mentioning a white shirt, a little black dress, an evening dress, and a black leather jacket. A large scarf is critical, too, particularly because it can be worn in so many ways – as a wrap skirt or as a shawl, for example. instyle/history-donna-karan-seven-easy-pieces

DKNY, de zoektocht naar een spijkerbroek
Haar collectie was te sjiek voor het dagelijkse leven. Er moest een spijkerbroek komen. En haar 15 jarige dochter Gaby en haar vriendinnen droegen steeds Donna's couture kleding en dat vond ze maar niets. Er moest een jongere, goedkopere lijn komen. 

De spijkerbroek
De boyfriend blazer
Het T=shirt
De jumpsuit
De overgooier
De trenchcoat
De anorak

Haar huizen en winkels
In het boek vertelt zij over haar huizen en haar winkels. Zij houdt van de kleuren zwart en ivoorwit, met gouden details. Zij heeft een huis helemaal in het zwart laten inrichten. Haar man verbiedt haar dit opnieuw te doen bij het volgende huis. Daarom kiest ze voor wit. Maar wit blijkt ook verschillende tinten te kennen. Het huis moet 1 kleur wit zijn, maar dat lukt maar niet. Tot een kleurdeskundige haar vertelt dat dit nooit zal lukken omdat door de lichtinval van de verschillende ramen de kleur zal verschillen.



Urban Zen
Donna Karan gelooft dat creativiteit samen met goede connecties en samenwerking de wereld kan veranderen. Deze overtuiging ligt aan de basis van Urban Zen en de foundation opgericht in 2007. De foundation heeft 3 uitgangspunten. Het bewaren van cultuur, een gezond evenwicht tussen geest, lichaam en spirit en goede educatie. Het Urban Zen Centrum in New York is het thuis van de foundation, waar gelijkgestemden bij elkaar komen. Haar foundation helpt o.a. kunstenaars uit Haïti. Zij bouwt met dit land een band op na de aardbeving. Ze schrijft geen cheque uit, dat is niet haar stijl. Zij bezoekt het land, ontmoet kunstenaars en helpt hen vooruit. Bovendien zorgt haar foundation ervoor dat er mensen als yogaleraar worden opgeleid, met als doel artsen en verpleegsters te ondersteunen, wanneer ze moe thuiskomen van hun werk, Maar ook voor patiënten. Niet alleen medische zorg maar ook steun via ontspanning en wegnemen van de stress.

Donna neemt afscheid van de mode
ft- Home of Donna Karan.
Donna v
In a major shift for American fashion, Donna Karan, the 66-year-old founder and chief designer of Donna Karan International, a brand that defined the way American working women dressed for decades, announced on Tuesday that she was leaving the helm of the house that bears her name.

Ms. Karan will remain as an adviser to Donna Karan International, but devote more time to her Urban Zen line, which centers on wellness and artisanal goods, and its foundation. Ms. Karan said in a statement, “LVMH and I have made this decision after much soul-searching.

Verder met Urban Zen
I have arrived at a point in my life
where I need to spend more time
to pursue my Urban Zen commitment
to its fullest potential
and follow my vision of philanthropy and commerce.”


Nadat Donna de huur opzegt van 550 Seventh Avenue.
Donna Karan has been a great tenant and we are sad to see them leave, but we are excited to test the market for creative tenants,” Kristen Fisher, president of the Alder Group, told Commercial Observer. “We think that the fashion world is changing and that there isn’t that need to be in one location. We want to catch up with the times.” commercialobserver/donna-karan-550-seventh-avenue

LVMH, het concern achter de luxe merken Louis Vuitton, Moët en Hennessy, verkoopt modebedrijf Donna Karan. In 1996 ging het bedrijf naar de beurs. Vijf jaar later werd het voor 243 miljoen dollar (221 miljoen euro) gekocht door LVMH. De Fransen zagen het merk als een ingang naar de Amerikaanse markt. Maar het verwachte succes bleef uit. Het merk is al jaren een zorgenkindje tussen de paradepaardjes van LVMH. Bovendien lag het bedrijf overhoop met Karan, die vorig jaar opstapte. Het Amerikaanse textielbedrijf G-III Apparel Group neemt Donna Karan nu over voor 650 miljoen dollar (zo'n 593 miljoen euro). moederbedrijf-louis-vuitton-verkoopt-donna-karan



Er valt nog veel meer over Donna Karan te vertellen
Ben je geïnteresseerd
Haal het boek dan ook eens uit de bibliotheek
Of koop het

zondag 20 augustus 2017

Naar de Romeinse tuin.


Ik wandelde ook weer eens naar de Romeinse tuin


Om de tuin staat een appelgaard
Buurtbewoners hebben een appelboompje geadopteerd


Deze prachtige rozen bloeien in de tuin


Naar de tuin toe
Is een sloot met prachtige wilde planten


En op de terugweg
jawel, regen


vrijdag 18 augustus 2017

En toen was ik ineens in Deventer.


Een vriendin appte: Heb je zin morgen te komen
Dat leek me heel leuk
En dus ging ik woensdag met de trein op pad
Op pad met mijn vriendin en haar 4 jarig zoontje

We gingen leuke winkeltjes binnen
We aten ijs bij Gio's



Bewonderden het nieuwe stadhuis


Ramen waarin vingerafdrukken van bewoners zijn opgenomen



Op de Brink een ruimte voor spelende kinderen


Buiten kunst


En dit kreeg ik van mijn 4 jarig vriendje mee


Twee van zijn verjaardag traktaties voor ons bewaard

En de roze armband haalde hij uit de grabbelton bij Gio's
De groene armband kreeg ik al eens van een lief Egyptisch meisje


dinsdag 15 augustus 2017

Biografieproject 2017. Cissy van Marxveldt.


Joop ter Heul. Ik las het als jong meisje en weet er niet veel meer van. Behalve dat de "bakvissen" allemaal korte namen hadden. Voor dit blogje zoek ik ze nog eens op. Pop, Pien, Noortje, Loutje, Kit, Conny. Dat de toon van het boek grappig, een beetje vilein en Joop ter Heul veel durfde. Ik las voor mijn biografieproject over de schrijfster van Joop ter Heul,  over Setske Beek-de Haan ofte wel Cissy van Marxveldt. 

Hoewel ik het onderwerp leuk vind, had ik moeite met de biografie. Vooral wanneer het verhaal vordert bespreekt de biografe alle boeken die Cissy schreef. Ze geeft de inhoud uitgebreid weer. En dat wordt saai. Die boeken heb ik niet gelezen. Wanneer ik een biografie lees wil ik lezen over het leven dat iemand leidde. Ik vraag me af of de biografe voldoende bronnen had om een boek te vullen.

Het werk van Van Marxveldt komt, ironisch genoeg, heel wat beter uit de verf dan haar leven. Dat heeft te maken met het ontbreken van zoiets als een persoonlijk archief. Er zijn maar weinig brieven, foto’s en voorwerpen bewaard gebleven. Geen kasboeken, geen belastingpapieren, geen notities, geen doktersverklaringen. Soeting moest het dus doen met nogal vlakke uitspraken van nabestaanden, schaarse dagboekaantekeningen, archiefstukken, krantenknipsels en bij elkaar gesprokkelde feiten. nrc.dol-op-dolle-bakvisromans

Het boek speelt zich af in de tijd van mijn oma. Ik vond het heel leuk hierover te lezen. Cissy van Marxveld 1889-1948 groeit op in Friesland. Leuk om te lezen dat de vader van Setske stimuleert dat zijn dochter een goede opleiding krijgt. Ook leuk te realiseren dat het in die tijd normaal werd gevonden dat meisjes gingen werken. Zij werkten als typistes en stenografen. Ik geloof overigens niet dat mijn oma gewerkt heeft.

Aangezien het dorp haar benauwde, vroeg Setske de Haan haar ouders toestemming om naar het buitenland te gaan. Eind juli 1908 verliet ze haar geboortedorp Oranjewoud, om een jaar lang gezelschapsdame te worden van Mrs Ellis, de vrouw van een huisarts in de Engelse stad Coventry, waar Setske de roepnaam 'Cissy' kreeg. Door het strenge regime hield zij het daar echter niet langer dan twee maanden vol. Vervolgens ging zij op haar eigen verzoek naar een kostschool in Bath. Maar toen zij op haar negentiende terugkeerde naar Oranjewoud, wist ze nog steeds niet zeker wat ze wilde. Voor een studie Engels voelde zij niets, en een dienstverband als leerling-verslaggeefster bij de Dragtster Courant was van korte duur; zij had te veel fantasie om zich aan de kale nieuwsfeiten te houden.

1916, op haar 26ste, trouwde ze met Leo Beek, die ze in een van haar kosthuizen had leren kennen.

Merkwaardig is dat Cissy van M. deed alsof het schrijven slechts een hobby was naast haar prachtige rol in het gezin. Ok suggereerde ze dat ze werkte zonder vooropgezet plan, alsof ze zomaar wat deed. Zij stelde zich bescheiden op, zoals het een vrouw uit haar klasse betaamde. In feite verdiende zij het meeste.  Uitgever Valkhoff & Co in Amersfoort bood haar 1500 gulden per boek plus 15 cent per verkocht exemplaar. eo Beek was bedrijfsleider bij De Bijenkorf. Dankzij haar inkomen kon het gezin Beek-De Haan zich een leven veroorloven die het met het salaris van Leo alleen - die als personeelschef bij de Bijenkorf in Amsterdam fl 450 per maand verdiende - niet had kunnen leiden. Het gezin woonde achtereenvolgens op de Jacob Obrechtstraat 3-1 in Amsterdam,  op de chique Koningslaan 24 in Bussum en in een Hilversumse villa met tennisveld en men bezat een huis in Wijk aan Zee.

Tijdens de Duitse bezetting raakte Leo Beek betrokken bij verzetswerk en clandestien beraad over de naoorlogse inrichting van Nederland. Op 26 januari 1943 werd hij in zijn woning door twee leden van de Sicherheitspolizei (Sipo) gearresteerd. Leon zat een aantal maanden gevangen in het Oranjehotel in Scheveningen. De gezinskaart van Leon vertelt dat hij op 15 juni 1944 in Kamp Westerbork werd ingeschreven. Daar kwam hij in de strafbarak terecht. Maar ook daar bleef Leon Beek zich verzetten. Hij had contact met enkele personen, waaronder de marechaussee, en smeedde plannen voor de tijd ná de oorlog. Hij zou in de overgangsperiode in Kamp Westerbork als tijdelijke commandant optreden. Met een aantal andere Joodse gevangenen trachtte Leon te ontsnappen maar werd gepakt. Hij ging eerst naar Assen en voor nader onderzoek werd hij overgeplaatst naar de Sipo-Aussenstelle te Amsterdam. Op 15 augustus 1944 werd hij in de duinen bij Overveen, met vier anderen,  gefusilleerd.
joodsamsterdam

Zoon Leo jr zet ondertussen ook de eerste schreden op het schrijverspad. Hij publiceert onder de naam Jan van Marxveldt. Andere zoon Ynze is vliegenier, eet naar Engeland te ontkomen en meldt zich daar bij de RAF aan als gevechtspiloot. biografieportaal/setske-de-haan

'U moet weten,' zei Cissy van Marxveldt later, 'dat mijn man een grote stimulans voor mij was en nadat ik bericht over zijn dood ontving, heb ik niets meer gepresteerd'. Onder de naam Cissy van Marxveldt verscheen kort na de bevrijding alleen nog het boek Ook zij maakte het mee (1946), een sober relaas over een meisje dat in het verzet werkte. Zij droeg het op aan haar gefusilleerde man.

Biografieproject 2017

Donna Karan - Mijn autobiografie
Monica Soeting - Cissy van Marxveldt
Colette - De eerste keer dat ik mijn hoed verloor
Mick Jagger - F. Vuijsje
Sonja Barend - Je ziet me nooit meer terug
Juliana - Jolande Withuis
de Amerikaanse Prinses - Annejet van der Zijl
Boudewijn - Eva Rovers

zondag 13 augustus 2017

Wat heb ik zoal gedaan de afgelopen week.


En toen verkocht ik ineens een kaart
Ik krijg van Etsy bijna elke dag een email met info over van alles en nog wat
Meestal scrawl ik er overheen
Ineens zag ik het woord "sold"
Wat is dit nu?
Ik heb iets verkocht?
Aan een Amerikaanse uit een mij onbekende Amerikaanse stad? 
WAT LEUK!!!!

Ik pakte de kaart mooi in
En weg is hij, met de luchtpost mee
Ik maak me wel een beetje zorgen
Zal hij wel aankomen?

Het vreemde is dat het 1 euro minder kostte
dan de kaart die ik 3 weken geleden opstuurde
naar een Amerikaanse vriendin


Trouwkaart
Ik maakte een trouwkaart voor een vriendin die haar huwelijksdag vierde


Nieuwbouwwijk
Ik ben nu in 2 weken tijd tweemaal in de nieuwbouwwijk Schuytgraaf geweest
Eerst met Salem samen
We zijn door een paar delen van de wijk gelopen
1 heel sjieke, dure wijk
Alle huizen vrijstaand
Mooie verzorgde tuinen
Bomen
Geen mens te zien

Daarna een wijk waarbij ik het gevoel kreeg ""arbeiderswijk"
Is dat niet raar voor een nieuwbouwwijk?
Huizen in lange rijen
Geen bomen
Geen voortuinen
Veel huizen te koop

En dan een werkelijk schattige wijk
Het lijkt wel of we door een oud vestingstadje lopen
Heel fotogeniek
Ook weer mooie bomen
Bankjes voor de deur
Bloeiende planten

Als toetje gingen we naar het onlangs geopende winkelcentrum
Met een AH, heel groot, heel mooi, heel modern
En een kleine Hema

De tweede keer ben ik alleen geweest, vooral om naar de AH te gaan
Het blijkt de dichtstbijzijnde AH bij ons huis te zijn
4 haltes met de bus
Wij vinden het brood "Liefde en Passie" van AH lekker

Toen ik bij de bushalte kwam
Ontdekte ik dat ik 25 minuten moest wachten
Ik ben toen naar huis gewandeld
Duurde 20 minuten


En dan wandel ik veel


Ook in de regen


En maakte ik in de tuin
deze mooie foto

dinsdag 8 augustus 2017

Wildebloemen.


Vandaag ben ik eens begonnen met foto's die ik maakte
te vergelijken met de planten op wildebloemen.info


Grote kattenstaart - Lythrum salicaria
De plant links bovenin zie ik overal langs het water staan
Grote kattenstaart is overblijvende plant van 60 tot 120 cm hoog, die groeit aan waterkanten en op natte, voedselrijke grond in graslanden, veenmoerassen, lichte loofbossen, rietlanden en duinvalleien.

De bloemen produceren twee soorten stuifmeel. Het gele stuifmeel dient als lokmiddel voor de insecten. Het groene stuifmeel, dat voor de insecten onzichtbaar is, blijft aan hun lichaam hangen en daarmee bestuiven ze andere bloemen. In de volksgeneeskunde dient de plant als bloedstelpend middel. De looistofrijke wortels worden eveneens medisch toegepast bij maag- en darmaandoeningen. wildebloemen/grote kattenstaart

Herik -  Sinapis arvensis
Wat de naam van de plant rechts bovenin is twijfel ik
Is dit Herik? 
De foto is mooi zo met de blauwe lucht erachter
Maar voor determinatie is hij onduidelijk
Voorlopig houd ik het op Herik
Herik is een eenjarige, zeer algemeen voorkomende plant van 30 tot 80 hoog. Ze groeit op open, vochtige, zeer voedselrijke, omgewerkte grond in akkers en bermen, op dijken en braakliggende terreinen.

Afgaande op de vorm van de plant en op de kleur en grootte van de bloemen en de vorm van de plant zijn raapzaad, koolzaad en witte mosterd de planten, waarmee herik verward kan worden. In totaal zijn er in Nederland 9 gele kruisbloemigen met bloemen groter dan 1 cm. Om die van elkaar te kunnen onderscheiden het schema "Sleutel 9 gele kruisbloemigen" wildebloemen.info. 

Akkerdistel - Cirsium arvense
Linksonder is volgens mij een akkerdistel. Je ziet akkerdistel op open, vochtige, zeer voedselrijke, omgewerkte grond op akkers, braakliggende terreinen en langs wegen en dijken.  Zie "Sleutel distels" voor een compleet overzicht van alle in Nederland voorkomende distels en daarop lijkende planten.
wildebloemen/akkerdistel

Ik kreeg een leuke reactie en zet het er even bij 
Volgens mij is rechtsboven Grote wederik (Lysimachia vulgaris) maar het is wel wat lastig te zien,
het kan zomaar Herik of Mosterdzaad zijn.

"Verbena Bonariensis"

Rechtsonder is één van mijn favorieten, heb ze zelf in de tuin staan, in een vorige post van jou zag ik ze ook al voorbij komen. Het is de "Verbena Bonariensis" een zeer dankbare plant waar vlinders
dol op zijn, ze kunnen wel 1.50cm. hoog worden. En ondanks de lange stengels doorstaan ze windkracht 8 zonder problemen. 

maandag 7 augustus 2017

De multimedia en ik.


Labels
Ik heb mijn labels bijgewerkt. Vinden jullie die blogs ook zo mooi die onder de header de labels hebben? Ik dacht dat dit alleen bij Wordpress kan. Maar het kan bij Blogger ook. Ik probeerde het uit op kleurrijkroos. Daarna wilde ik hetzelfde bij dit blog doen. Maar om de een of andere reden vond ik het hier niet staan. Wel dunde ik het aantal labels uit. Ik had eerder al wel gezien dat ik kan kiezen welke labels ik wel en niet laat zien, maar daar zag ik het nut niet van in. Wel nu, dit is veranderd. Dat nut zie ik nu wel.

Instagram
Ik heb nog steeds veel plezier van Instagram. Ik post iedere morgen 5 foto's van mijn schilderijen en van dingen om me heen die ik leuk vind. Ik let nu niet meer op de aantal volgers die andere mensen hebben. In het begin verbaasde ik me dat sommige saaie foto's zoveel bijval kregen. Vind ik nog steeds gek. Ik ontdekte al snel dat je volgers kunt kopen, want regelmatig wordt me dit aangeboden. Dat dit ook voor Etsy gebeurt dat wist ik niet.  Ik krijg nu ook aanbiedingen om het aantal volgers te vergroten vanuit Etsy georiënteerde commerciële ....... tja, wat zijn het? Figuren die aan creatievelingen willen verdienen?  Ze hebben ook allemaal Etsy in hun naam staan. Ik wil dit niet. Ik wil op eigen kracht volgers krijgen.


Etsy
Het loopt absoluut niet. Ik heb nu 3 volgers. 1 is Judy die me geholpen heeft bij Etsy opzetten. 1 is een vriendin van mij en 1 een onbekende uit de VS. Ben ik erg trots op ;-) Nee echt, ik vind dit superleuk. Dat een onbekende de moeite neemt vind ik leuk. Ik kijk nu minder hoe het ermee is want het resultaat is natuurlijk wel een beetje teleurstellend. Ik denk wel eens, misschien moet ik het loslaten en helemaal niet meer aan verkopen denken. Misschien dat er dan ineens weer kopers zijn.



Website
Ik wandel veel en zie dan heel veel bloemen, planten en bomen. En nooit weet ik de naam. Ik heb ooit eens naar een prachtig wildebloemen veld gekeken. Ik was een bloem aan het fotograferen. Hoorde ik een stem achter me. Een vrouw was gestopt en vroeg me of ik het ook zo mooi vond. Ik bevestigde dit. En toen noemde ze alle namen, wow. Ik vond het zo knap van haar, maar was ook jaloers. Dat wil ik ook zo graag kunnen. 

Onlangs was ik in de boekhandel en zocht naar een leuk, mooi vormgegeven klein boekje over planten die ik in mijn tas kan doen. Ik weet dat ze er zijn, maar in deze boekhandel waren alleen planten boeken van een te groot formaat. Thuis las ik een oud tijdschrift en vond een verwijzing naar wildebloemen.info. En dit is het helemaal. Wat een prachtige duidelijke site over bloemen. Ik werd er bij openen direct verliefd op. Vooral toen ik zag dat de planten ook per maand zijn gegroepeerd. Wat is deze site mooi vormgegeven en wat is alles duidelijk gegroepeerd. Echt een aanrader voor de liefhebbers. 

In the bloglight
Ik postte eerder een lijstje met groepen op Facebook waar ik misschien wat aan heb in het promoten van mijn schilderijen en kaarten. Ik vond er 1 waar ik nu tweemaal op gepost heb. facebook/inthebloglight. Baat het niet het schaadt ook niet. Meerwaarde voor mij is dat andere bloggers er ook posten en ik zo leuke nieuwe bloggers ontdek. Natuurlijk vind ik niet alles interessant. Ik heb niet zo'n interesse in beauty bloggers. Blogs over parfum vind ik wel leuk. Maar er wordt echt van alles en nog wat op gepost. Ik heb gisteren een poosje gekeken en heb 1 blog gevonden wat ik ga volgen. 

Nieuw project
Toen ik zo bezig was met het bekijken van mijn labels kwam ik ook weer een aantal van de projecten tegen die ik eerder deed. ik sprak dan met mezelf af dat ik binnen een bepaalde tijd iets onder de knie wilde krijgen. Ik haakte af omdat ik me opgejaagd ging voelen. Maar nu ik terug lees vind ik het opnieuw leuk. Vandaar dat ik me voorgenomen heb een nieuw project te beginnen, nl. een maanden project voor de maanden die er nog zijn 2017. Het gaat erom dat ik mezelf iets leer. Iets wat ik al heel lang wil kunnen, maar er niet toe om. Ik ga er ook een apart label voor maken. 

Ik weet al wel welke "leerdoelen", o wat vreselijk saai, vond ik op het werk zo'n vreselijk woord, maar goed welke doelen ik kies. 

Maandenproject 2017
Taarten bakken
Niet alleen het bakken, maar ook achter bakgeheimen komen
New York
Films die ik zou willen zien
Planten en bomennamen leren kennen


Taarten bakken
Met taarten bakken ben ik al begonnen. Ik kan vrij redelijk bakken en heb 2 of 3 succestaarten. Maar ik wil dit uitbreiden. En ook meer over het bakken zelf te weten komen. Bakgeheimen.

Ik bakte de afgelopen weken 2 citroentaarten. De eerste was heel erg bewerkelijk. Er gingen 3 citroenen in, waarvan ik er van 1 de schil geraspt had. Zo'n beetje alle kommen die ik heb waren gebruikt. Het resultaat was uitgesproken vies. Nu moet ik wel vermelden dat ik geen zelfrijzend bakmeel in huis had en dacht dit wel te kunnen oplossen met gewoon meel en bakmeel. De mascarpone die ik moest gebruiken zag er raar uit. Hoewel ik het net gekocht had. Heel stijf. 

De tweede vond Salem vies en ik best lekker. Hier ging 1 citroen in, dat smaakte een stuk beter. Toch denk ik nu "Ik bak nooit meer een citroentaart".

dinsdag 1 augustus 2017

Afgelopen maand juli.


Augustus
De maand waarin ik jarig ben
Het voelt altijd als een "blije" maand 
En natuurlijk horen er zonnebloemen bij
Zoals hierboven bij het Openlucht Museum
Mooi zijn ze, he?

Eerst eens terugkijken op juli
Het regende vaak, maar de temperatuur was lekker
Ik ben een Etsyshop begonnen
Salem is met een heel groot schilderij bezig
Mijn Charlotte Bronte huwelijks kaart opgestuurd naar een mede fan in Philadelphia, USA
Mijn broer met pensioen (Hoe vaak ik niet dacht "Mijn kleine broertje met pensioen")
Witte schoenen gekocht die blaren geven, ik moet ze nog steeds goed uitlopen
Kleren gekocht die ik wil teruggeven maar ik heb geen bon
Broer vriendin hartaanval
Wandelen aan de Rijn met vrienden en Foska
Open Lucht Museum
Romeinse Tuin


Boeken die ik las
84 Charing Cross Road - Helene Hanff
Hoe ik talent voor het leven kreeg - Rodaan Al Galidi
Mijn autobiografie - Donna Garan
De gevangene - Proust
Of mice and man - Steinbeck 


De Tuin
Het was niet vaak weer om in de tuin te zitten
Ik was er wel vaak mee bezig en met veel plezier
Dit zijn de resultaten van de zaadjes van AH die ik van een vriendin kreeg
Alles is uitgekomen

De zonnebloem heeft een merkwaardige bruine kleur
Maar ik ben dol op hem/haar
Er staat er nog 1 op uitkomen
de lengte is ongeveer 1 meter
Ik weet, beetje ielig
Maar, het is wel een eigenhandig opgekweekte

Voor het volgende jaar heb ik de wens om een kweektafel te kopen
Want het geeft zowel mij als Salem veel plezier


Aquarellen
Kaart bij boek van Colette
Kaart voor het huwelijk van een vriendin
Zomerkaarten: Sandalen, cactussen en glazen op tafel
2 taartjeskaarten
Lezende vrouw

donderdag 27 juli 2017

Boekenproject 2017. 84 Charing Cross Road van Helene Hanff.


Ik wilde eigenlijk 3 boeken in 1 keer bespreken, maar ben zo enthousiast geworden over 1 boek dat ik daar veel meer over wil vertellen. Een poosje terug schreef ik hier dat ik gelezen had over romans die over boekwinkels gaan. Dat ik mijn lijstje met titels steeds vergeet mee te nemen naar de bibliotheek en dat ik daar toevalligerwijs tegen 2 romans aanliep die over boekwinkels gingen. Ik kreeg daarop een leuke reactie van Judy van de Draad aquarellen. Zij vroeg me of ik het boek 84 Charing Cross Road van Helene Hanff wel eens gelezen heb. Dat heb ik niet en sterker nog, ik heb er nooit van gehoord. Ik liet het reserveren bij de bibliotheek. Ik kreeg snel bericht dat het er was. Maar toen ik het boek wilde ophalen kon niemand het boek vinden. Een paar dagen later en ja, daar stond het. Een heel klein dun boekje tussen alle reserveringen. Naderhand begreep ik dat het boek "ergens" vandaan is gekomen, want het wordt niet in onze bieb bewaard. En jammer genoeg zijn de andere boeken van Helene Hanff ook niet in de bibliotheek te krijgen. 



Charing Cross Road 84
Ik heb het uit en ik vind het toch leuk. Vandaag ben ik informatie aan het zoeken over de schrijfster op internet en ik kom "een wereld vol boeken" tegen. Dit is dus genieten voor mij. Google Earth, Google afbeeldingen, Wikipedia het kan niet op. Het blijkt dat het boek niet verzonnen is, maar dat er echt een briefwisseling heeft bestaan tussen Helene en de boekwinkel Marks & Co in Londen.

Het boek begint net na WO II en loopt door tot eind jaren 60. Helene is een arme schrijfster, leeft in New York en is gek op boeken. Zij leest een advertentie over een antiquarische boekhandel in Londen en besluit een zakelijk briefje te sturen waarin ze vraagt of zij, en ze noemt de werken, deze boeken thuisgestuurd kan krijgen, want in New York zijn ze niet te verkrijgen. Zij krijgt een even zakelijk briefje terug. Moet ik wel even bij aantekenen dat haar zakelijk briefje behoorlijk scherp is. Ik zou het zo nooit durven schrijven. Maar haar stijl slaat aan en er ontstaat een vriendschap tussen de medewerkers van de boekhandel en zelfs familieleden van de medewerkers. De toon is ironisch maar liefdevol. Helene stuurt pakken vol voedingswaren naar de medewerkers. In Londen van na de oorlog is alles op de bon en bijna niet te krijgen. Ik lees in dit boek de sneer dat de VS veel geld besteedt aan de wederopbouw van Europa, maar haar bondgenoot vergeet. Dat wist ik helemaal niet.

The epistolary work 84, Charing Cross Road was first published in 1970. It chronicles Hanff's 20 years of correspondence with Frank Doel, the chief buyer for Marks & Co, a London bookshop. She depended on the bookshop—and on Doel—for the obscure classics and British literature titles that fueled her passion for self-education. She became intimately involved in the lives of the shop's staff, sending them food parcels during Britain's postwar shortages and sharing with them details of her life in Manhattan. 



Helene Hanff in her later years 

Helene Hanff  werd 15 april 1916, in Philadelphia geboren. Ze groeide op in een familie die van theater hield. Wat ze echt graag wilde was een toneelstuk schrijven. Haar carrière begon in 1938, oen ze een  fellowship won. Vlak daarna verhuisde ze naar Manhattan. Gedurende de 40-er jaren schreef ze 20 toneelstukken, maar geen werd ooit uitgevoerd. Als een kind van de depressie kon zij zich maar 1 jaar studie permitteren. Verder was zij autodidact.

Helene besloot haar correspondentie met de boekwinkel te publiceren na het overlijden van Frank Doel als een eerbetoon aan hem. Het boek 84 Charing Cross Road werd heel erg populair. Er kwam een toneelstuk en er werd  in 1982 een film van gemaakt.


Frank Doel source: HalfBloodPrincess 
Met Frank Doel kreeg Helene het eerste contact. Hij was de hoofd verkoop van Marks & Co. Helene was niet dol op reizen. De familie Doel nodigde haar keer op keer uit, maar het kwam er niet van. En toen het bericht van het overlijden van Frank Doel Helene bereikte was ze intens verdrietig. 

Na zijn overlijden trok zij eindelijk de stoute schoenen aan en vertrok naar Londen. De winkel was toen al opgeheven. Zij bezocht een leegstaande winkel. Zij bezocht ook de weduwe en de kinderen vn Frank Doel. De vriendschap bleef hecht.

Due to financial difficulties and an aversion to travel, she put off visiting her English friends until too late; Doel died in December 1968  and the bookshop eventually closed. Hanff did finally visit Charing Cross Road and the empty but still-standing shop in the summer of 1971, a trip recorded in her 1973 book The Duchess of Bloomsbury Street.[4] In Duchess, Hanff describes her visits with friends and fans to various locations and places of literary and historical interest in London and Southern England. This trip was a highlight of her life – her modesty and sense of humor are evident as she talks about her love of London and the friends who were so devoted to her because of 84, Charing Cross Road, including Frank Doel's wife Nora and their daughter Sheila. wiki/Helene_Hanff

Een muur van haar appartement in East 72d Street in Manhattan was van plafond tot de grond met boeken van Marks & Co gevuld. Op de boekenplank stond het ""Sign"" van Marks & Co, voor haar meegenomen door een andere bewonderaar nadat de winkel gesloten was. na het overlijden van Mr. Doel. 

In haar latere jaren zat ze zonder geld. Ze leefde vanroyalties and Social Security and accepting a $5,000 grant from the Authors League Fund om haar ziekenhuiskosten te betalen. nytimes/helene-hanff-wry-epistler-of-84-charing-dies-at-80

Ik raakte echt onder de indruk
van de boeken die Helene bestelde
Her perfectionistic view of English literature also inspired her readers into trusting her expertise, which laid the grounds for the revival of British literature by her 84, Charing Cross Road. Her contribution to British literature is still in effect to this date. In one of the Amazon book reviews, a reader from Texas admitted that he “is collecting all the books that were mentioned in the correspondence.”  According to him, “some of these books [mentioned in 84, Charing Cross Road] appear to have been reprinted due to this publication.”  The legacy of 84, Charing Cross Road, stretched further to a larger audience when it was adapted for London West End and New York Broadway; a little more than a decade later in 1987, her book was even turned into a movie of the same name, starring Anne Bancroft and Anthony Hopkins. womenineuropeanhistoryHelene_Hanff

Wat gebeurde er met Charing Cross Road?
In 1887 moest voor aanleg van de straat een deel van de sloppen van Soho worden afgebroken. De eerste antiquariaten openden er hun deuren nog voordat de aannemer klaar was met het plaveisel dat Trafalgar Square zou verbinden met Tottenham Court Road in het noorden. Om voorbijgangers te verleiden werden boekenstalletjes op de stoep gezet. Gestaag groeide Charing Cross Road uit tot literair hart van Londen, versterkt door concurrerende boekverkopers die zich in zijstraatjes vestigden. Om hun klandizie zo goed mogelijk te kunnen bedienen, trokken de boekhandelaren door Engeland waar ze graasden in particuliere bibliotheken en collecties opkochten van overleden boekenliefhebbers.

In hun winkels lagen eerste edities in met bladgoud bedrukte omslag, en kostbare werken gebonden in kalfsperkament met bladzijden op zwaar crèmekleurig papier. Zulke juweeltjes vonden gretig aftrek bij Londense bibliomanen en toeristen. Na de Tweede Wereldoorlog, terwijl Londen druk was met het dichtgooien van bomkraters, kregen de antiquariaten op Charing Cross Road gezelschap van gespecialiseerde boekverkopers, zoals de academische boekhandels en Sportspages, dat boeken verkocht over werkelijk alle denkbare sporten. Lees hier het hele verhaal: volkskrant/charing-cross-road-jaagt-boekverkopers-weg. En lees: 84charingcrossroad

Vanaf 2001 werd besloten dat de huur drastisch verhoogd moest worden en aangepast aan de markt. De boekhandelaren waren hier op tegen en kregen veel publiek support. Toch moesten er boekwinkels sluiten.
De SHA verschool zich achter de marktwaarde van de lucratieve lokatie met Covent Garden en Soho op steenworp afstand. Voor elk vrij plekje in de straat wordt gevochten. De boekwinkels krijgen fanmail uit binnen- en buitenland. Van liefhebbers en van schrijvers, voor wie een bezoek aan Charing Cross Road vaak het enige reisdoel is in Londen. 'Maar straks kunnen ze hier alleen nog plastic Bobby-helmen kopen en pizza eten', verzucht Ian Shipley.

De woningbouwvereniging heeft ingebonden; de partijen hebben zich neergelegd bij ongeveer 25 procent huurverhoging voor een periode van vijf jaar. 'We willen de boekverkopers niet uit hun winkel drijven', zegt SHA-woordvoerder Simon Sellens. 'De felle reacties verrasten ons, daarom hebben we onze prijs laten zakken. Maar we zijn een non-profit organisatie voor sociale woningbouw, we zijn er niet voor om kleine bedrijven te subsidiëren. 

Prachtige oude foto's van diverse boekwinkels
Mooie reacties op het artikel: 

All gone now and so taken for granted by me in the 70′s and 80′s. Mr Page of Page Books (Coptic Street then round the corner in Museum street by the BM) was a lovely chap. Used to pay me a little extra for my offerings if he’d just made a good sale. And his cat would sleep on the books and suddenly appear from between the shelves. Happy days.



84 Charing Cross Road


Een heel mooie foto zie je ook op
  • In 1929 the firm moved to the now famous address at 84 Charing Cross.  
  • The shop became a mecca for overseas book buyers as far back as the 1930's. Alberta and Henry Burke, two Jane Austen collectors, came to London in the summer of 1935. Forty years later in a letter to Charles Ryskamp the Director of the Pierpont Morgan Library, Henry Burke recalls their visit.
  • "We found a sympathetic friend in Mr. Cohen at Marks and Company on Charing Cross Road not too far from Trafalgar Square. We gave him a list of our wants and were amazed at the response we received within the next few months. Equally significant was Mr. Plummer, who was working on reconstituting complete sets of 'Ackermann's Repository'. A complete set in beautiful green morocco was selling for $350.00. We contented ourselves with buying odd, inexpensive, imperfect volumes."
  • With the outbreak of war in 1939 Marks & Co, along with many other antiquarian booksellers in London, needed to find safer storage for their more valuable books. With their international mail order sales declining fast, Marks shipped quantities of stock to Dawson's bookshop in Los Angeles with whom they already had a reciprocal agency agreement. The American booksellers took titles on a 'safe keeping or sale' basis for the duration of hostilities.
    Dawson's seem to have paid particular attention to the 'sale' part of the bargain as they recalled that very few books were returned to Marks & Co at the end of the war.
  • A plaque (pictured right - taken in 1994) commemorates the shop and Helene Hanff's book. click here. Also of interest are two artist's impressions of the shop, click here. The late Michael Foot was instrumental in getting a preservation order on the Charing Cross Road site which has ensured its survival. During the 1980's the building was home to Covent Garden Records, but since the late 1990's the premises has housed a succession of bars, cafes and restaurants none of which seem to have lasted for very long. However as of May 2015 it became, almost inevitably a branch of McDonald's. 
  • During the 1980's the building was home to covent-garden-records, but since the late 1990's the premises has housed a succession of bars, cafes and restaurants none of which seem to have lasted for very long. Patisserie erie However as of May 2015 it became, almost inevitably a branch of McDonald's.
  • To see other views of the exterior in the 1990's click here. Also of interest are two artist's impressions of the shop, click here to view. A plaque (pictured right - taken in 1994) commemorates the shop and Helene Hanff's book. 
Hier nog een heleboel mooie foto's van het interieur



En toen werd het een Mac Donald



Bitterly disappointed
I was bitterly disappointed. I knew that the original shop had gone and that it had probably been replaced with something terribly naff, but I really wasn’t prepared for what confronted me as I counted down from 90 (on one side of Cambridge Circus) to 82. I had to go back and check that I wasn’t mistaken, but there was no escaping it. Next door to number 82, in the place where Frank Doel had written his many missives to Helene, was……a Pizza Hut. lizclutterbuck/elation-and-bitter-disappointment

Gelukkig zijn er nog andere boekwinkels in Londen gebleven
aladyinlondon/independent-bookshops-london
Vogue/gallery/best-bookshops-london
danieldalton/beautiful-bookshops-london

Het was echt leuk om dit allemaal uit te zoeken
Het was teruggaan in de tijd
Heel veel leren over boeken en boekwinkels
Het lezen van een prachtig verhaal



BOEKENPROJECT 2017

84 Charing Cross Road - Helene Hanff
Hoe ik talent voor het leven kreeg - Rodaan Al Galidi
De Gevangene - Marcel Proust
Stadsliefde, Scenes in Parijs - Adriaan van Dis
Of Mice and Men - John Steinbeck
Kleren maken de vrouw - Hella Haasse
Schoppenvrouw - Mensje van Keulen
The Moon is Down - John Steinbeck
Starbucks - Els Quaegebeur
Echte liefde vind je in de boekhandel - Veronica Henry
Een huis in Frankrijk - Eva de Wit
Teder is de nacht - Scott Fitzgerald
Het meisje van ver - Sadia Sheperd
In Europa - Geert Mak 

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails
Sta even stil
Draai je niet om
En kijk ook niet vooruit
Tel de seconden
Niet de uren
Adem in en uit


Liselore Gerritsen

Lente

Lente

Verjaardagskaart

Verjaardagskaart

Boekenproject 2014

Boekenproject 2014

Gebakjes

Gebakjes

Boekenproject 2015

Boekenproject 2015

SPRING/LENTE

SPRING/LENTE

Kindje

Kindje

.

.