K L E U R R I J K


K L E U R R IJ K
Ik hou van K L E U R E N, van papier, van verf, van textiel, van tekenen en schilderen, ik hou van dieren, van mode, van de natuur, van geschiedenis, van geografie, van boeken, van tijdschriften, van kunst, van originaliteit, hou ervan om sfeer te maken, van fotograferen, van cultuur, de onze en van andere culturen.

Ik ben aquarelliste, I am a watercolorist.
Ik maak vrij werk en schilder in opdracht.

zaterdag 24 september 2016

Cadeautjes, thuis en dromen


Ik kreeg allemaal schattige cadeautjes
Allereerst een plant met lieve blauwe mini viooltjes


Nog voor mijn verjaardag
Mijn vriendin had ook ter ere van mijn verjaardag
 gebakjes voor ons, mmmmmm, lekker
En de kommetjes kreeg ik gisteren van een vriendin die keramiek maakt



Het blijft heerlijk zonnig weer


Het is duidelijk een ander deel van het jaar
In de zomer kon ik s' morgens uren in de tuin in het zonnetje zitten
Nu draait de zon anders
 Waardoor bomen de zon tegen houden
Een beetje jammer

Ik heb ook al heel wat bladeren uit de tuin weggeveegd
Gisteren zag ik ook dat het nu buiten snel gaat met het afvallen van bladeren
Ik denk doordat het zo lang droog is geweest


Ik vertelde eerder dat ik het jaarboek 13 manen voor mijn verjaardag heb gekregen
24 oktober kan ik ermee beginnen
Ik heb al een gedeelte gelezen

Ik weet dat mijn schilderen een deel gaat uitmaken van mijn "dromen".
Hoe, wat en waar weet ik nog niet
Maar ik ga ook een zoektocht van een jaar maken

Wat ik al wel ontdekt heb is dat ik te "winnen"" heb op het gebied van
Gezondheid
Werk

Mensen en passie staan al goed

woensdag 21 september 2016

Wandeling om het huis.


Vandaag maakte ik 1 van mijn favoriete wandelingen door de wijk
Ik wilde een paar "begin van de herfst " foto's maken
Omdat we al lang in deze wijk wonen
Weet ik precies wat ik waar kan vinden


Ik vind de rode bessen zo mooi
Normaal is rood niet mijn favoriete kleur
maar in deze tijd van het jaar vind ik het prachtig
Hier valt mijn oog nu voor het eerst op
"Lianen" in een Hollandse wijk


Dit is echt september, he?


Ik weet nog hoe verrukt ik was
toen ik mijn eerste digitale camera had
En deze bloemen fotografeerde


Er vallen al aardig wat blaadjes


Maar de echt vlammende kleuren zijn er nog niet
 Daar is het nog te vroeg voor
 De bomen zijn diepgroen en door de vele zon en weinig regen droog

En weer thuis


maandag 19 september 2016

Boekenproject 2016. Fortuna's dochter en Portret in Sepia van Isabel Allende.


He, he, he, he, he............................ik ben weer bij
Ik heb nu bij alle boeken die ik dit jaar las een kaart gemaakt

Ik las 2 boeken van Isabel Allende
Fortuna's dochter en Portret in Sepia
Het leuke van deze boeken is
dat Portret in Sepia verder vertelt over de levens die je in Fortuna's dochter hebt leren kennen
Beide boeken staan vol prachtige verhalen over mannen en vrouwen
Je kunt ze ook los van elkaar lezen
In Fortuna's dochter leren we Eliza Sommers kennen. Als zeventienjarige wordt zij verliefd op een jongen die haar verlaat om in Californië naar goud te gaan zoeken. Zij beslist hem stiekem achterna te reizen in het ruim van een schip. Allengs blijkt zij zwanger te zijn. Een Chinese arts Tao Chi'en  die als matroos aan boord van het schip werkt ontfermt zicht over haar. Bijna verliest zij haar leven. Wanneer ze in Californië aankomt, gaat ze op zoek naar haar geliefde. Zij knipt haar haar af en kleedt zich als een man zodat ze zich vrij kan bewegen. Ze neemt allerlei soorten werk aan. Bij een circus en uiteindelijk leert ze taarten bakken. Haar vriend zal ze niet vinden, maar langzaam dringt tot haar door dat zij heel erg veel van Tao Chi'en is gaan houden.
Paulina Rodriguez de la Cruz dwingt haar familie haar te laten trouwen met wie zij wil. Zij neemt hierbij grote risico's, maar krijgt haar zin. Zij blijkt een enorm zakelijk talent te bezitten en vergaart allengs een fortuin. 1 van haar briljante ideeën is om met een schip naar de Antarctica te reizen. Hier het schip vol te laden met ijs en hiermee naar Californië te reizen. San Francisco is een stad in opbouw. Het wordt heel mooi beschreven.  Het verschijnen van wijken met verschillende klassen en etniciteiten. Eerst de eenvoudige architectuur, allengs verschijnen er steeds grotere huizen.

Omdat men zelf geen koelsystemen heeft brengt Paulina haar ijs ernaar toe, samen met alle heerlijke fruit en groentes uit Chili. Zij laat een prachtig huis bouwen in San Fransisco met alle grandeur die ze maar kan verzinnen.

In Portret in Sepia
ontmoeten de 2 vrouwen elkaar

Eliza en Tao Chi'en trouwen en wonen in de Chinese wijk. Hij werkt als arts en zij heeft een eigen banketbakkerij. Zij blijven de trest van hun leven verliefd op elkaar. Zij krijgen een beauty van een dochter, Lynn Sommers. De zoon van Pauline del Valle, die een losbol is, verleidt Lynn en laat haar zwanger achter. Ze sterft en laat haar baby dochter Lai Ming achter. Elize en Tao Chi'en  zorgen voor haar.  


Op een morgen staat Eliza op de stoep bij Paulina en vraagt haar de zorg van hun kleindochter over te nemen. Tao Chi'en is overleden en zij wil hem naar China brengen om te begraven.

Pauline die nu ouder is geworden en heel erg dik, maar nog steeds despotisch is en vol met ideeën zit hoe ze nog rijker kan worden ontfermt zich over haar kleindochter. Ze geeft haar de naam Aurora. Tussen hen tweeën ontstaat een warme band. Aurora lijdt aan nachtmerries die haar erg uit haar evenwicht brengen. 

Na het overlijden van haar man gaat Paulina terug naar Chili. Wat ik heel leuk vind is dat zij haar butler, een Engelsman die alles regelt en in de gaten houdt, wil ontslaan zodat hij kan terugkeren naar Engeland. Maar deze is zo verknocht aan haar dat hij haar een voorstel doet. Trouw met me, vraagt hij. Ik kan dan met je meegaan. Jij wordt niet aangezien voor een weduwe, Een getrouwde vrouw heeft veel meer bewegingsvrijheid. Dat doen ze. Niemand in Chili kent zijn achtergrond. Hij ontwikkelt een aristocratische stijl. Zijn mening telt. Hij is een steun voor zowel Paulina als voor Aurora.

Aurora sluit een liefdeloos huwelijk. Zij ontwikkelt zich tot fotografe en wordt hier goed in. Later in het boek ontmoet zij een man bij wie zij wel geluk vind. Aan het eind wordt duidelijk wat er gebeurd is waardoor Aurora zulke nachtmerries heeft. De roman is hierdoor knap opgebouwd. Isabel Allende's vrouwen zijn sterke vrouwen. Zij gaan niet bij de pakken neerzitten wanneer het leven tegen zit. In de boeken komen nog veel meer interessante mensen voor. Ook krijg je informatie over de geschiedenis van Chili en Californië. Ik ben een fan van haar boeken. Ik vind het altijd jammer wanneer ik 1 van haar boeken uit heb.


Deze boeken las ik in 2016
Fortuna's dochter- Isabel Allende
Het Proces - Kafka
Portret in Sepia _ Isabel Allende
De Japanse minnaar - Isabel Allende
To a God unknown - John Steinbeck
de Wilden - Marion Pauw
Cannary Row - John Steinbeck
Huckleberry Finn - Mark Twain
 Ivan Toergenjev - Vaders en Zonen
John Steinbeck- Reizen met Charley
Geert Mak - Reizen zonder John
Maya Angelou -  Ik weet waarom gekooide vogels zingen
 Emile Zola -Thérèse Raquin
Remco Campert - Een liefde in Parijs
Leo Tolstoi- Oorlog en Vrede

donderdag 15 september 2016

Landleven


Met een vriendin bezocht ik Landleven
Openlucht Museum Arnhem

Er is van alles te zien
Een heleboel commerciële kramen
maar ook meer op handwerk georiënteerd
De laatste vind ik het leukst



dinsdag 13 september 2016

Voor mijn boekenproject 2016 las ik ""het Proces"" van Frans Kafka.

‹Jemand mußte Josef K. verleumdet haben, denn ohne daß er etwas Böses getan hätte, wurde er eines Morgens verhaftet.›

Ik wist niet veel van Frans Kafka. Ik ken de uitdrukking Kafkaësk. Vervreemdend,  als een nachtmerrie. Ik ging er daarom vanuit dat hij een dergelijke situatie in zijn boeken beschrijft. Nu, dit klopt.

Het PROCES

Op een morgen staan er 2 heren in de kamer van K. die hem vertellen dat er een proces tegen hem zal beginnen. K. vraagt naar de reden, want hij heeft niets verkeerds gedaan. De heren geven aan inhoudelijk niets te weten. K. kan gewoon naar zijn werk gaan.

In het begin is K. ervan overtuigd dat hij snel zal horen dat er sprake is van een misverstand. Maar wanneer hij op zoek gaat naar meer informatie komt hij op de vreemdste plaatsen terecht. Zo moet hij in een benauwd straatje een aantal trappen beklimmen om uiteindelijk op de vliering door een onduidelijk deurtje te stappen om allemaal klerken te zien die druk aan het werk zijn.

Een oom van K. komt overstuur aan zijn deur en zegt: " Maar heb je dan nog geen advocaat? Je moet een advocaat hebben. Ik weet een heel goede advocaat" Ook hier gebeuren veel rare, onbegrijpelijke dingen. Maar K. krijgt een advocaat. Later zal K. een koopman ontmoeten die aangeeft dat hij ondertussen 4 advocaten heeft. Want de eerste advocaat vertrouwt hij niet erg. Maar hij kan hem niet ontslaan, omdat hij al zo diep betrokken is bij zijn proces. Een tweede advocaat moet bekijken of de eerste geen fouten maakt en zo verder.

Allengs gaat het proces K's leven ten nadele beïnvloeden. Hij gaat fouten maken op zijn werk. Hij wordt achterdochtig. Denkt hij in het begin nog helder, verder in het boek kan hij niet meer ontsnappen en denkt alleen nog maar aan het proces. Hij ontmoet vreemde mensen, zoals een kunstschilder. Deze woont op een piepklein benauwd kamertje. Wanneer K. de trap oploopt wordt hij lastig gevallen door een paar jonge meisjes die hem plagen en proberen te weten te komen waarom hij naar de schilder komt. Ze loeren door het sleutelgat. Later zal de schilder suggereren dat ze ook bij het proces horen. De schilder maakt portretten van de rechters. De portretten moeten volgens vaste patronen worden geschilderd. Omdat de schilder vaak aanwezig is wanneer de rechters aan het werk zijn kan hij informatie geven over de manier waarop de processen verlopen. Wat hij vertelt is eigenlijk heel absurd, maar lijkt langzaam aan logisch te worden, terwijl je weet dat dit niet kan. K's hoofd tolt. Wat moet hij geloven? Wat moet hij niet geloven? Iedere keer wil ik roepen: "Hou op, stop ermee. Stap eruit. Doe niet mee. Je bent bezig het waar te maken door erin te gaan geloven".


Het is geen boek wat je eens even lekker wegleest. Ik las iedere dag een paar bladzijden. Ik dacht eigenlijk dat het zou aflopen vol vreemde nachtmerrieachtige situaties. Maar dan ineens, en dit had ik helemaal niet verwacht, wordt K. op een dag opgehaald door 2 heren die hem naar een afgelegen plek brengen en hem executeren..............Ik schrok ervan.

Frans Kafka schreef het boek voor de 2-e Wereldoorlog. In het boek bevindt zich een voorwoord waarin wordt uitgelegd dat wij, moderne lezers het boek lezen met in ons hoofd de verschrikkingen van de 2-e Wereldoorlog. Wij beseffen waar de Kafkaiaanse vervreemding toe kan leiden.

Een vriendin van Kafka vertelde na zijn overlijden dat hij wanneer hij voorlas uit zijn werk hij moest lachen om alle absurditeiten die hij verzon.

Toen Frans Kafka wist dat hij zou sterven vroeg hij zijn vriend Max Brod om al zijn papieren  te vernietigen, zijn manuscripten, zijn brieven.

Ik heb vragen bij het boek:
  1. Waarom wilde Kafka dat Brod zijn papieren vernietigde?
  2. Wat bedoelde Kafka met het boek. Hij maakte de ellende van de 2-e wereldoorlog niet mee. Zijn 2 zussen kwamen om in Duitse concentratiekampen. Zij maakten het wel mee. Wanneer Kafka dit alles nog niet wist, waarom schreef hij dit boek dan? Hoe kwam hij op het idee een dergelijk boek te schrijven?
During his lifetime, Franz Kafka burned an estimated 90 percent of his work. After his death at age 41, in 1924, a letter was discovered in his desk in Prague, addressed to his friend Max Brod. “Dearest Max,” it began. “My last request: Everything I leave behind me . . . in the way of diaries, manuscripts, letters (my own and others’), sketches and so on, to be burned unread.”



Franz Kafka (right) with, from right, his secretary Julie Kaiser, his sister Ottla, their cousin Irma, and the maid Mařenka, near Zürau, Bohemia, 1917

Nalatenschap Kafka
Lees hier verdernytimes/kafka

Voor zijn dood droeg Kafka zijn vriend en executeur-testamentair Max Brod schriftelijk op om zijn manuscripten te vernietigen. Maar Brod zag in de schriftelijke aanwijzing van zijn vriend, dat juist hij dit ‘vonnis’ moest voltrekken, een vrijbrief om dit niet te doen: hij, die Kafka’s werk juist als geen ander kende en waardeerde, had zijn vriend meermalen laten weten zijn uiterste best te zullen doen, om zijn werk te behouden voor het nageslacht. Over deze door Brods veronderstelde dubbelzinnigheid van Kafka’s  ‘testament’ (in feite niet meer dan een kort briefje) is naderhand de nodige discussie ontstaan.

Hoe serieus Kafka’s wens was, dat al zijn ongepubliceerde werk moest worden vernietigd, zal wellicht nooit helemaal duidelijk worden. Wel staat vast dat de schrijver diverse manuscripten, waaronder tal van verhalen en minstens één toneelstuk, zelf heeft vernietigd of heeft laten verbranden door zijn vriendin Dora. Voor zover Brod de manuscripten van Kafka voor de oorlog níet in handen wist te krijgen, werd aan Kafka’s laatste wil voldaan door de Gestapo, die begin 1933, na de machtsovername door Hitler, ongeveer 20 dagboeken en 35 brieven in beslag nam in de Berlijnse woning van Dora. Ondanks de actieve bemoeienis van de Tsjechische ambassade in Berlijn, werden deze en andere manuscripten die in handen van de nazi’s vielen nooit meer teruggevonden en gelden zij als verloren. postzegelblog/franz-kafka/

Op dit literatuurforum wordt over deze vragen nagedacht en gediscussieerd.

Het problematische hierbij, en aan het boek op zich, vind ik het feit dat Kafka zelf niet de eindredactie op zich heeft genomen. Sterker nog, hij wilde, onzeker als hij was over zijn schrijven, al zijn werk na zijn dood laten vernietigen. Max Brod was het daar als (literair) executeur niet mee eens, en knutselde onder meer Der Prozess in elkaar aan de hand van complete en incomplete delen van het manuscript. Het overgrote deel zal overeenkomen met hoe Kafka het zelf geschreven en wellicht ook bedoeld heeft -- goed bevriend als ze waren, kenden ze elkaars verhalen en beweegredenen -- maar toch vind ik het alleen al om die reden lastig om van een auteursintentie te spreken. Bovendien schijnt Brod zijn eigen agenda niet geheel buiten het selectieproces te hebben kunnen houden. Je kunt je dus afvragen hoeveel we werkelijk van Kafka te zien krijgen.

Kafka had een vrij antiautoritair gedachtegoed, kwam onder andere samen bij anarchistische bijeenkomsten en toonde interesse in het werk van Kropotkin en Bakunin. De schijnbaar ondoorbreekbare hiërarchieën en structuren die de bureaucratie vormen wantrouwen K. en Kafka zelf. Het individu is ondergesneeuwd in grootse al bestaande instituten en ondermijnen daarmee de individuele vrijheid. Vanuit het existentialistisch gedachtegoed kunnen we dus de stap maken naar het libertarisch socialisme, strevend naar kleine gemeenschappen, waar Kafka sympathie voor vertoonde. Daarmee wil ik niet zeggen dat hij met zijn werk een bepaalde politieke doctrine wilt opdringen.

Om Kafka's angst tegenover de gezagsinstanties te begrijpen, kunnen we terug grijpen naar zijn gezinssituatie en voornamelijk de ongezonde relatie met zijn vader, het klassieke autoriteitsfiguur, waar hij toch een zeker minderwaardigheidscomplex aan over gehouden heeft. De ongelijke machtsverhouding tussen vader en zoon werd door Kafka geschetst in het korte verhaal Das Urteil (Het Vonnis).



Na al mijn zoeken op internet
heb ik nog niet echt een duidelijk antwoord op mijn vragen
Ik denk dat ik maar eens op zoek moet gaan naar een goede biografie



When Brod fled Prague in 1939, he took with him a suitcase of Kafka's papers, many of them unpublished notes, diaries, sketches, and so forth.[1] Although some of these materials were later edited and published in 6 volumes of collected works, much of them remained unreleased. Upon his death, this trove of materials was passed to Esther Hoffe, who maintained most of them until her own death in 2007 (one original manuscript of The Trial was auctioned in 1988 for $2 million).[1] Due to certain ambiguities regarding Brod's wishes, the proper disposition of the materials is now being litigated. On one side is the National Library of Israel, which believes that Brod passed the papers to Esther as an executor of his actual intent to have the papers donated to the institution. On the other side are Esther's daughters, who claim that Brod passed the papers to their mother as a pure inheritance which should be theirs. The sisters have announced their intention to sell the materials to the Museum of Modern Literature in Marbach, Germany.[1] 
wiki/Max_Brod
trouw/Franz-Kafka

Deze boeken las ik in 2016

Fortuna's dochter- Isabel Allende
Het Proces - Kafka
Portret in Sepia _ Isabel Allende
De Japanse minnaar - Isabel Allende
To a God unknown - John Steinbeck
de Wilden - Marion Pauw
Cannary Row - John Steinbeck
Huckleberry Finn - Mark Twain
 Ivan Toergenjev - Vaders en Zonen
John Steinbeck- Reizen met Charley
Geert Mak - Reizen zonder John
Maya Angelou -  Ik weet waarom gekooide vogels zingen
 Emile Zola -Thérèse Raquin
Remco Campert - Een liefde in Parijs
Leo Tolstoi- Oorlog en Vrede

zondag 11 september 2016

Dat ik nu niet wist dat dit bestaat..............


Afgelopen woensdag waren wij in Den Haag
Ik was er al een poosje niet meer geweest
De treinreis ernaar toe was al leuk

Overstappen in Utrecht
De vernieuwde stationshal
Maakte een prettige indruk, meer open
Ik zag veel nieuwe gebouwen
o.a. een bioscoop naast het station in Gouda
Is dit een nieuwe trend?
Een bioscoop gekoppeld aan een station?

En dan het opgeknapte station van Den Haag
Ik had al gelezen over het nieuwe plafond
Nu zag ik het met mijn eigen ogen


Het maakte een nogal drukke indruk op mij
Niet echt mooi


We wilden naar Museum Meermanno
Ik had het al opgezocht op internet en Google Earth
En had gezien dat om er te komen
het maar een klein eindje lopen is
langs het Malieveld
Op het Malieveld een kermis met stampende muziek

Toen we het Museum binnenstapte een oase van rust
De gevel wordt gerestaureerd
dus daar kon ik geen foto van nemen

Ik ben oorspronkelijk Haagse
Maar ik ben nog NOOIT in Museum Meermanno geweest
Foei, o foei, o foei.........
Vooral toen ik later las dat Meermanno zich ""het boekenmuseum"" noemt
Ik.......die zo van boeken houd weet niet dat er in Den Haag een dergelijk museum is.......



We gingen omdat ik de tentoonstelling van Fiep Westendorp wilden bekijken
Niet dat ik nu zo'n Jip en Janneke liefhebber ben
Ik heb zelfs nog nooit een door Fiep geïllustreerd kinderboek ingekeken
Ik ken de figuurtjes eigenlijk alleen van de Hema
met op kopjes en bekertjes (en waar niet op) Jip en Janneke figuurtjes

Maar ik las ergens iets over Fiep Westendorp, weet niet meer waar
En werd benieuwd, ik dacht
Goh, wat leuk dat wil ik zien

En het was leuk en mooi en grappig en heel, heel erg knap
Wat een enorme werklust, wat een plezier, wat een vakmanschap geven de tekeningen weer
We zijn zo blij dat we het gezien hebben

Wat ik ontroerend vond is dat de stoel waar Fiep op zit aanwezig is


Ik vond haar tekeningen zo fantasievol
En het kleurgebruik mooi


Is het niet leuk?


Er is heel veel te bekijken
Ík maakte niet veel foto's
Want ik dacht steeds: "Ik koop het boek wat bij de tentoonstelling hoort"
Bleek achteraf dat er helemaal geen boek is, was wel balen
Maar, vertelde een medewerker, er komt binnenkort een boek over haar leven uit

Er is nog veel meer te zien in het museum
Het museum is een woonhuis geweest

Museum Meermanno | Huis van het boek (vroeger Meermanno-Westreenianum) is het oudste boekenmuseum ter wereld. Het is gevestigd in het voormalige woonhuis van de stichter van het museum Willem Hendrik Jacob baron van Westreenen van Tiellandt (1783-1848) aan de Prinsessegracht in Den Haag en richt zich op het geschreven en gedrukte boek in al zijn vormen, in heden en verleden. De ontwikkeling van de vormgeving van zowel oude als moderne boeken staat daarbij centraal.

Er  zijn nog sporen van het
oorspronkelijke behang te zien


Er is een mooi trappenhuis


Mooie spiegels


Een bibliotheek en beeldenkamer
(Uit Egypte, Griekenland, het Oude Rome)



Een mooie bibliotheek met veel kolossale boeken in het latijn. Middeleeuwse manuscripten, maar ook kleine uitgaven van 19-e eeuwse schrijvers. Op de tweede verdieping van het museum staat de Bibliotheca Thurkowiana Minor, een miniatuurbibliotheek met 1515 miniboekjes van Guus Thurkow (1942-2011) die in 2012 werd verworven door het museum.

Buiten
liepen we de kant van de Frederiksstraat op
Zo'n leuke straat
Deze foto's maakte ik op weg ernaar toe

Grachten in Den Haag





Surinamestraat

We liepen tot aan de Javastraat
en nog iets verder de Surinamestraat in
Hier woonde Louis Couperus op nr. 20
Hier kun je de kamers zien estata/den_haag/surinamestraat

De Surinamestraat is gebruikt voor het opnemen van films, zoals Eline Vere, Prins Alexander (over de zoon van koning Willem III), De aanslag en Zwartboek. De straat wordt gekenmerkt door de uitbundige eclectische stijl van de bebouwing die uit 1881 tot 1905 dateert en nog vrijwel onaangetast is. Nagenoeg alle panden hebben een monumentale status.

Lange Voorhout

We zaten later wat uit te rusten op het Lange Voorhout
Naast ons stonden 2 wagens waaruit al gauw bleek
dat er een cateraar heen en weer liep met zware borden in zijn hand
Hij liep naar de Academie voor Overheidsjuristen
Grappig om te zien was
dat er allerlei heren, strak in het pak
het gebouw uitkwamen
een aftandse fiets losmaakten en erop wegreden

Het was een heerlijke dag

dinsdag 6 september 2016

Mjn biografieproject 2016. "HRC De opzienbarende comeback van Hillary Clinton".

Voor mijn biografieproject 2016 las ik "HRC De opzienbarende comeback van Hillary Clinton". Dit is niet zozeer een biografie over Hillary Clinton, meer een biografie over haar periode als Minister van Buitenlandse zaken.
Ik ben al lang geïnteresseerd in Hillary Clinton. Ik las al meerdere biografieën. Maar nu, met de presidentsverkiezingen voor de deur, realiseerde ik me, dat ik eigenlijk weinig weet over haar periode als minister.

Ik bewonderde Hillary Clinton. Ik bewonderde haar toen zij jong was, Ik bewonderde de activiste, de advocate, toen zij als presidentsvrouw aangaf niet alleen te willen spreken over ""koekjes bakken"". Ik bewonderde dat ze achter Bill Clinton bleef staan tijdens de Monica Lewinsky affaire.

Ik herinner me dat ik haar vliegtuig in, vliegtuig uit zag stappen op weg naar een ver land, waar zij handenschuddend regeringsleiders ontmoette.  Ik herinner me dat ik haar er zo slecht uit vond zien. Lelijke pastelkleurige broekpakken, lang haar of een naar achter gekamde coupe met knot. Ik had met haar te doen toen zij ernstig ziek werd en was trots op haar dat ze senator werd.

Zou ik op haar stemmen?

Ik dacht laat ik dit boek eens lezen. Dan kom ik te weten wat zij daadwerkelijk gedaan heeft in de periode als minister.

Hillary's eerste taak was in het buitenland het contact herstellen na het fiasco met George Bush. Zij lanceerde het idee van Smart  Power. Niet met geweld maar met een veelheid aan middelen moest Amerika weer teruggebracht worden naar de plaats waar het hoorde. Er moesten op veel meer plaatsen ambassades komen en de ambassadeurs kregen een  uitgebreidere taak.  Zij moesten duidelijk maken wat een voordelen Amerika kan brengen op het gebied van technologie, wetenschap, sport, kunst etc. En niet te vergeten de Amerikaanse "waarden"". Amerika moet niet langer worden gezien als een land wat overal legerbases heeft, overal militaire middelen inzet. Zij ontwikkelde hiervoor een tot in details door haar uitgewerkt scenario.

Obama wilde een beter contact met China. Hillary reisde er heen. Tot haar verbazing ontmoette zij boze en teleurgestelde regeringsleiders. Wat was het geval.  China organiseerde een wereldtentoonstelling en Amerika had, als zo'n beetje enige land, geen paviljoen gebouwd. Bush was ertegen. Met vliegende vaart kreeg Hillary het voor elkaar dat er alsnog een paviljoen kwam. Zij schakelde haar fundraisers in, want er mocht geen overheidsgeld in gestoken worden.

Duidelijk maakt het boek dat Hillary een kei is in mensen bij elkaar brengen. Maar ook in het zelf onderhouden van contacten. Haar solidariteit en loyaliteit wordt steeds geroemd. Meerdere mensen vertellen dat, soms midden in de nacht, Hillary hen belde ook al zat zij in the middle of nowhere.


Zij werkt kei-en keihard, herstelt contacten. Maar daadwerkelijk heel grote doorbraken zijn er niet. Dan breekt er een opstand in Libye uit. Zij stuurt er Chris Stevens naar toe, een vriend van haar. Hij vindt hier met 3 andere Amerikanen de dood. newyorker/chris-stevenss-family  wiki/Aanval_op_het_Amerikaanse_consulaat_in_Benghazi In het boek wordt beschreven dat zij meerdere malen om versterking gevraagd hebben. Maar dat deze versterking niet kwam. Volgens het boek drongen  de berichten niet tot Hillary Clinton door maar bleven lager in de organisatie steken.

de-clinton-e-mails-libie
nytimes/us/politics/hillary-clinton-libya

Wat ik hoopte is dat dit boek me meer duidelijkheid zou geven over de email affaire waar Hillary Clinton in verzeild is geraakt. Maar het boek heeft het hier niet over. Daarom ben ik op internet gaan zoeken naar informatie. Maar zoals altijd is de hoeveelheid informatie overweldigend, maar ook tegenstrijdig.

Ik verbaas me er voor de zoveelste keer over dat in deze tijd, waarin informatie zo toegankelijk is, het zo moeilijk is om te weten wat waar is en wat niet.

Weet ik nu na het lezen van dit boek of ik op Hillary Clinton zou stemmen? 
In het boek lees ik niets waardoor ik NIET op  Hillary Clinton zou stemmen

Maar waar ik op een andere manier achter ben gekomen
Is dat Hillary Clinton voor de bombardementen op Irak heeft gestemd
Dat vind ik wel heel kwalijk
Dat vind ik erg
Voor mij, wanneer ik Amerikaanse was
zou dit een reden kunnen zijn niet op haar te stemmen
Hier een uitleg waarom ze dit deed slate./news_and_politics/war_stories




Deze biografieën las ik in 2016

De opzienbarende comeback van Hillary Clinton
Brian Jones -Paul Trynka
 In dit gevreesd gemis. Het leven van Willem Kloos - Bart Slijper.
The true adventures of John Steinbeck- Jackson J. Benson
Grace, a memoir - Grace Coddington 
Het rebelse leven van Lily Braun
Een Leven - Simone Veil
Janis Joplin - Ellis Amburn

maandag 5 september 2016

Ik heb nog zoiets liefs en moois en bijzonders en ........ zoveel meer voor mijn verjaardag gekregen


Ik heb nog zoiets liefs
en moois
en bijzonders
en ........ zoveel meer
voor mijn verjaardag gekregen
van mijn lieve vriendin Henny



Ik las er eerder over op Marion's Kladblog
Wat een goede tip gaf zij door hierover te schrijven

Mijn vriendin kocht er ook 1
Zodat we er dus met elkaar over kunnen praten
LEUK


Ik heb het ondertussen al doorgebladerd
Ik kan er vanaf oktober mee beginnen
Eerlijk gezegd kan ik bijna niet wachten


Wat mij heel erg aanspreekt is dat de loop van de natuur een rol speelt
De jaargetijden
De maanstanden


Ik zal er vast het komende jaar op terug komen

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails
Sta even stil
Draai je niet om
En kijk ook niet vooruit
Tel de seconden
Niet de uren
Adem in en uit


Liselore Gerritsen

Lente

Lente

Verjaardagskaart

Verjaardagskaart

Boekenproject 2014

Boekenproject 2014

Gebakjes

Gebakjes

Boekenproject 2015

Boekenproject 2015

SPRING/LENTE

SPRING/LENTE

Kindje

Kindje

.

.